بوده است ، شايد بتوان احتمال داد كه تا سده نهم هجرى ، هنوز در نيشابور خانواده‌هايى از خاندان « آل قنبر » باقى و شناخته شده بوده‌اند و بر اين اساس ، اين شاعر نيز از اين خاندان ، بوده باشد . قنبر ، غلام امام رضا ( ع ) در برخى منابع ، از غلامى به نام « قنبر كبير » ، براى امام رضا ( ع ) ياد شده است كه نواده‌اى به نام « محمد بن صالح بن على بن محمد بن قنبر » داشته است و شيخ صدوق از وى ، روايتى درباره منازعه جعفر كذاب با امام زمان ( عج ) پس از وفات امام حسن عسكرى ( ع ) ، درباره ميراث آن حضرت ، نقل كرده است « 1 » و منابع بعدى نيز از شيخ صدوق ، اين روايت را نقل كرده‌اند . براساس همين روايت ، علامه تسترى ، صاحب قاموس الرجال ، محمد بن صالح ياد شده را در زمره كسانى كه حضرت حجت ( عج ) را رؤيت كرده‌اند ، برشمرده و او را منطبق بر « محمد بن صالح بن محمد همدانى » ، دانسته است « 2 » كه در منابع رجالى و روايى شيعه ، از وى ياد شده است ؛ از جمله شيخ طوسى در رجال خود ، او را از اصحاب امام حسن عسكرى ( ع ) برشمرده و با تعبير « وكيل » و « دهقان » ، از وى ياد كرده است . « 3 »

--> ( 1 ) . كمال الدين و تمام النعمة ، محمد بن على القمى ( الشيخ الصدوق ) ، ج 2 ، ص 442 . ( 2 ) . قاموس الرجال ، ج 9 ، ص 332 . ( 3 ) . رجال الطوسى ، ص 402 .